Είναι η βάση για τη διατήρηση της στοματικής υγείας και περιλαμβάνει:
Καθαρισμό δοντιών (αποτρύγωση): Αφαίρεση της πλάκας και της πέτρας (τρύγιας) με υπέρηχους.
Στοματικό έλεγχο και διάγνωση: Εξέταση των δοντιών και των μαλακών μορίων (ούλα, μάγουλα, γλώσσα) για έγκαιρο εντοπισμό προβλημάτων.
Ψηφιακές ακτινογραφίες: Έλεγχος για τερηδόνα ανάμεσα στα δόντια ή προβλήματα στις ρίζες και το οστό.
Φθορίωση & Προληπτικές εμφράξεις (Sealants): Κυρίως για παιδιά και εφήβους, για την ενίσχυση και προστασία των δοντιών από την τερηδόνα.
Αφορά τη θεραπεία παθήσεων και την αποκατάσταση κατεστραμμένων ή χαμένων δοντιών:
Σφραγίσματα (Εμφράξεις): Αποκατάσταση δοντιών που έχουν τερηδόνα, συνήθως με λευκή σύνθετη ρητίνη για φυσικό αποτέλεσμα.
Απονευρώσεις (Ενδοδοντική θεραπεία): Θεραπεία του μολυσμένου νεύρου στο εσωτερικό του δοντιού ώστε να σωθεί το δόντι από την εξαγωγή.
Θεραπεία Ουλίτιδας & Περιοδοντίτιδας: Βαθύς καθαρισμός (ριζική απόξεση) για την αντιμετώπιση της φλεγμονής στα ούλα και το οστό.
Προσθετική δοντιών:
Κινητή: Ολικές ή μερικές οδοντοστοιχίες («μασέλες»).
Ακίνητη: Θήκες (στεφάνες) και γέφυρες για την κάλυψη κατεστραμμένων δοντιών ή αναπλήρωση κενών.
Περιλαμβάνει πιο επεμβατικές διαδικασίες:
Εξαγωγές δοντιών: Αφαίρεση κατεστραμμένων δοντιών ή φρονιμιτών που δημιουργούν προβλήματα.
Οδοντικά Εμφυτεύματα: Τοποθέτηση "βιδών" τιτανίου στο οστό της γνάθου, οι οποίες αντικαθιστούν τις ρίζες των δοντιών που λείπουν και στηρίζουν τεχνητά δόντια με απόλυτη σταθερότητα.
Υπηρεσίες που στοχεύουν στη βελτίωση της εμφάνισης του χαμόγελου:
Λεύκανση δοντιών: Στο ιατρείο (με ειδική λάμπα/laser) ή στο σπίτι με εξατομικευμένα μαρκάκια (νάρθηκες).
Όψεις πορσελάνης ή ρητίνης: Λεπτές φλούδες υλικού που κολλάνε στην μπροστινή επιφάνεια των δοντιών για να διορθώσουν το σχήμα, το μέγεθος ή το χρώμα τους.
Παιδοδοντία: Εξειδικευμένη φροντίδα για παιδιά και εφήβους σε ένα φιλικό περιβάλλον.
Αντιμετώπιση Βρουξισμού: Κατασκευή ειδικών ναρθήκων (μασελάκια) για άτομα που σφίγγουν ή τρίζουν τα δόντια τους στον ύπνο.
ο χρυσός κανόνας για τους περισσότερους ανθρώπους είναι κάθε 6 μήνες (δύο φορές τον χρόνο).
Αυτό το διάστημα επιτρέπει στον οδοντίατρο να καθαρίσει την πέτρα που μαζεύεται και δεν φεύγει με το βούρτσισμα, αλλά και να εντοπίσει τυχόν μικρά προβλήματα (όπως μια αρχόμενη τερηδόνα) πριν εξελιχθούν και αρχίσουν να πονούν.
Ωστόσο, η συχνότητα αυτή προσαρμόζεται ανάλογα με το ιστορικό σου:
Κάθε 3–4 μήνες (πιο συχνά): Αν έχεις ιστορικό περιοδοντίτιδας, αν καπνίζεις, αν είσαι σε περίοδο εγκυμοσύνης, ή αν έχεις παθήσεις όπως ο διαβήτης, καθώς αυτές οι καταστάσεις αυξάνουν τον κίνδυνο για προβλήματα στα ούλα.
Κάθε 12 μήνες (πιο αραιά): Αν έχεις εξαιρετική στοματική υγιεινή, μηδενικό ιστορικό τερηδόνας ή ουλίτιδας, και ο οδοντίατρός σου κρίνει ότι το ρίσκο σου είναι πολύ χαμηλό.
Ο δικός σου οδοντίατρος είναι ο μόνος που μπορεί να ορίσει το ιδανικό πλάνο για το δικό σου χαμόγελο μετά από έναν πλήρη έλεγχο.
Ακολουθεί τι περιλαμβάνει συνήθως το πρώτο ραντεβού:
Ο οδοντίατρος θα συζητήσει μαζί σας για να καταγράψει:
Το κύριο πρόβλημα που σας απασχολεί.
Το γενικό ιατρικό σας ιστορικό.
Ο γιατρός θα πραγματοποιήσει λεπτομερή έλεγχο στο στόμα και την περιοχή του προσώπου:
Έλεγχος δοντιών: Για τερηδόνα, ουλίτιδα ή σημάδια φθοράς (αποτριβές) που δείχνουν ότι σφίγγετε ή τρίζετε τα δόντια σας (βρουξισμός).
Έλεγχος σύγκλεισης: Θα εξετάσει πώς «κουμπώνουν» τα πάνω με τα κάτω δόντια σας όταν κλείνετε το στόμα.
Ψηλάφηση της Κροταφογναθικής Διάρθρωσης (TMJ): Θα ψηλαφήσει τις κλειδώσεις δίπλα από τα αυτιά σας καθώς ανοίγετε και κλείνετε το στόμα, για να εντοπίσει τυχόν ήχους (κλικ), περιορισμό στην κίνηση ή πόνο.
Έλεγχος μυών: Θα ψηλαφήσει τους μύες του προσώπου, του κρανίου και του αυχένα για τον εντοπισμό σημείων τάσης και σημείων πυροδότησης (trigger points).
Αν δεν έχετε πρόσφατες εξετάσεις, συνήθως ζητείται μια πανοραμική ακτινογραφία. Αυτή δίνει μια πλήρη εικόνα των δοντιών, των γνάθων και των αρθρώσεων, βοηθώντας τον γιατρό να αποκλείσει ή να επιβεβαιώσει ανατομικά προβλήματα.
Στο τέλος της επίσκεψης, ο οδοντίατρος:
Θα σας προτείνει ένα εξατομικευμένο πλάνο θεραπείας.
Θα σας ενημερώσει για το κόστος και τη διάρκεια της προτεινόμενης θεραπείας.
Η προληπτική οδοντιατρική περίθαλψη είναι όσα κάνουμε για να κρατήσουμε τα δόντια και τα ούλα μας υγιή, πριν εμφανιστεί κάποιο πρόβλημα. Ουσιαστικά, είναι η ασπίδα μας ενάντια στην τερηδόνα (το σάπισμα των δοντιών) και την ουλίτιδα (τη φλεγμονή στα ούλα).
Η προληπτική φροντίδα χωρίζεται σε δύο κομμάτια: σε αυτά που κάνεις εσύ στο σπίτι και σε αυτά που γίνονται στο οδοντιατρείο.
Καθαρισμός και αφαίρεση τρυγίας (πέτρας): Ο οδοντίατρος απομακρύνει την σκληρή πέτρα που έχει συσσωρευτεί και δεν φεύγει με το απλό βούρτσισμα.
Στοματικός έλεγχος: Ο γιατρός εξετάζει τα δόντια, τα ούλα, τη γλώσσα και όλο το στόμα για να εντοπίσει νωρίς σημάδια τερηδόνας, ουλίτιδας ή άλλων παθήσεων.
Φθορίωση: Ειδική θεραπεία (συνήθως σε παιδιά, αλλά και σε ενήλικες με υψηλό κίνδυνο τερηδόνας) που ενισχύει το σμάλτο των δοντιών.
Προληπτικές εμφράξεις (Sealants): Λεπτά προστατευτικά στρώματα που μπαίνουν στις μασητικές επιφάνειες των πίσω δοντιών (κυρίως στα παιδιά) για να μην παγιδεύονται τροφές και βακτήρια στις βαθιές σχισμές.
Βούρτσισμα: Τουλάχιστον δύο φορές την ημέρα με φθοριούχο οδοντόκρεμα για 2 λεπτά.
Οδοντικό νήμα ή μεσοδόντια βουρτσάκια: Απαραίτητα μία φορά την ημέρα, γιατί το απλό βούρτσισμα δεν φτάνει στο 40% των επιφανειών του δοντιού (εκεί που ενώνονται τα δόντια μεταξύ τους).
Σωστή διατροφή: Περιορισμός των ζαχαρούχων και όξινων τροφών/ποτών που καταστρέφουν το σμάλτο.
Γιατί αξίζει τον κόπο; Εκτός από το ότι γλιτώνεις τον πόνο, η πρόληψη είναι πολύ πιο οικονομική. Ένας καθαρισμός κοστίζει ελάχιστα σε σχέση με μια απονεύρωση, ένα σφράγισμα ή μια εξαγωγή και την τοποθέτηση εμφυτεύματος που θα χρειαζόσουν αν άφηνες ένα πρόβλημα να εξελιχθεί.
Ο γενικός και πιο ασφαλής κανόνας για τους περισσότερους ανθρώπους είναι κάθε 6 μήνες (δύο φορές τον χρόνο).
Ωστόσο, η συχνότητα αυτή δεν είναι ίδια για όλους. Το πόσο συχνά πρέπει να κάθεσαι στην οδοντιατρική καρέκλα εξαρτάται αποκλειστικά από την κατάσταση της στοματικής σου υγείας και το ιστορικό σου.
Αυτό το διάστημα αφορά άτομα με καλή στοματική υγιεινή, χωρίς σοβαρά προβλήματα στα ούλα ή τάση για συχνή δημιουργία τερηδόνας. Στους 6 μήνες, ο οδοντίατρος προλαβαίνει να εντοπίσει και να προλάβει μια μικρή βλάβη (π.χ. ένα αρχόμενο σφράγισμα) πριν αυτή γίνει βαθιά και αρχίσει να πονάει.
Ορισμένες ομάδες ανθρώπων έχουν υψηλότερο κίνδυνο να εμφανίσουν οδοντιατρικά προβλήματα και χρειάζονται πιο στενή παρακολούθηση:
Άτομα με περιοδοντίτιδα: Η νόσος των ούλων χρειάζεται συνεχή συντήρηση και βαθύ καθαρισμό για να μην χαθεί οστό γύρω από τα δόντια.
Καπνιστές: Το κάπνισμα αυξάνει κατακόρυφα τη δημιουργία πέτρας και κρύβει τα σημάδια της ουλίτιδας (π.χ. μειώνει την αιμορραγία), με αποτέλεσμα τα προβλήματα να εξελίσσονται "σιωπηλά".
Έγκυες: Λόγω των ορμονικών αλλαγών, οι γυναίκες στην εγκυμοσύνη είναι πολύ πιο ευάλωτες στην "ουλίτιδα της κύησης".
Άτομα με διαβήτη ή εξασθενημένο ανοσοποιητικό: Οι παθήσεις αυτές συνδέονται άμεσα με αυξημένο κίνδυνο λοιμώξεων στα ούλα.
Άτομα με τάση για γρήγορη δημιουργία τερηδόνας: Είτε λόγω γονιδίων, είτε λόγω ξηροστομίας (μειωμένη παραγωγή σάλιου που προστατεύει τα δόντια).
Με απλά λόγια: Ο οδοντίατρός σου είναι αυτός που θα αξιολογήσει το δικό σου στόμα και θα σου πει αν το δικό σου ιδανικό πλάνο είναι οι 6 μήνες ή αν χρειάζεται να πηγαίνεις λίγο πιο συχνά.
Η ουλίτιδα είναι το πρώτο στάδιο της νόσου των ούλων και προκαλείται από τη συσσώρευση βακτηριακής πλάκας στα δόντια. Το θετικό είναι ότι είναι 100% αναστρέψιμη, αρκεί να την εντοπίσεις εγκαίρως και να δράσεις πριν εξελιχθεί σε περιοδοντίτιδα (όπου αρχίζει να καταστρέφεται το κόκαλο που στηρίζει τα δόντια).
Η αισθητική οδοντιατρική είναι ο κλάδος της οδοντιατρικής που εστιάζει στη βελτίωση της εμφάνισης των δοντιών, των ούλων και συνολικά του χαμόγελου. Αν και η κλασική οδοντιατρική επικεντρώνεται στη στοματική υγιεινή και στη θεραπεία παθήσεων (π.χ. σφραγίσματα, απονευρώσεις), η αισθητική οδοντιατρική συνδυάζει την υγεία με την τέχνη, στοχεύοντας σε ένα αρμονικό και ελκυστικό αποτέλεσμα.
Η αισθητική οδοντιατρική επιστρατεύει διάφορες τεχνικές, ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε ασθενούς:
Λεύκανση δοντιών: Η πιο γρήγορη και ανώδυνη μέθοδος για να απομακρυνθούν οι δυσχρωμίες (από καφέ, τσιγάρο, φαγητά) και να ανοίξει ο τόνος των δοντιών.
Όψεις ρητίνης : Διορθώνουν μόνιμα το σχήμα, το μέγεθος, τα κενά ανάμεσα στα δόντια ή τις έντονες δυσχρωμίες.
Bonding (Χτίσιμο δοντιού με σύνθετη ρητίνη): Ο οδοντίατρος χρησιμοποιεί το υλικό των λευκών σφραγισμάτων για να διορθώσει μικρά σπασίματα, ρωγμές ή μικρά κενά σε μία μόνο επίσκεψη.
Ολοκεραμικές στεφάνες (Θήκες): Χρησιμοποιούνται όταν ένα δόντι έχει υποστεί μεγάλη καταστροφή. Δεν έχουν μεταλλικό σκελετό εσωτερικά, με αποτέλεσμα να φωτοδιαπερνώνται όπως ακριβώς και τα φυσικά δόντια.
Η διάρκεια του αποτελέσματος της λεύκανσης των δοντιών δεν είναι μόνιμη και κυμαίνεται συνήθως από 6 μήνες έως 2-3 χρόνια.
Το πόσο ακριβώς θα κρατήσει εξαρτάται σε τεράστιο βαθμό από τις καθημερινές σας συνήθειες και τη μέθοδο που χρησιμοποιήθηκε.
Λεύκανση στο σπίτι με εξατομικευμένους νάρθηκες (μασελάκια): Θεωρείται από τις πιο αποτελεσματικές μεθόδους σε βάθος χρόνου, καθώς η σταδιακή διείσδυση του υλικού προσφέρει σταθερό αποτέλεσμα.
Προϊόντα εμπορίου (λευκαντικές οδοντόκρεμες, strips): Αφαιρούν μόνο επιφανειακούς λεκέδες και η «λεύκανση» που προσφέρουν διαρκεί ελάχιστα (μερικές εβδομάδες).
Η αισθητική οδοντιατρική συνδυάζει την επιστήμη με την τέχνη για να διορθώσει ατέλειες στα δόντια και στα ούλα, δημιουργώντας ένα πιο αρμονικό, λαμπερό και συμμετρικό αποτέλεσμα. Ανάλογα με το ποιο στοιχείο σάς προβληματίζει στο χαμόγελό σας, υπάρχουν συγκεκριμένες λύσεις:
Με το πέρασμα του χρόνου και την κατανάλωση καφέ, τσαγιού ή λόγω καπνίσματος, τα δόντια χάνουν τη λευκότητά τους.
Η λύση: Η επαγγελματική λεύκανση (ειδικά μασελάκια για το σπίτι) εισχωρεί κάτω από την επιφάνεια της αδαμαντίνης και διασπά τις χρωστικές, ανοίγοντας τον τόνο των δοντιών γρήγορα και με ασφάλεια.
Μικρά ατυχήματα ή το τρίξιμο των δοντιών (βρουξισμός) μπορεί να αλλοιώσουν το σχήμα τους.
Η λύση: Το Dental Bonding (χτίσιμο με ρητίνη) διορθώνει μικρά σπασίματα σε μία μόνο επίσκεψη. Για πιο εκτεταμένες φθορές, οι όψεις πορσελάνης καλύπτουν την μπροστινή επιφάνεια προσφέροντας ένα εξαιρετικά ανθεκτικό και φυσικό αποτέλεσμα.
Όταν τα δόντια είναι συνωστισμένα ή υπάρχουν μεγάλα διαστήματα (αραιά δόντια), επηρεάζεται η αισθητική αλλά και η σύγκλειση του στόματος.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, αν τα κενά είναι μικρά, οι όψεις μπορούν να τα «κλείσουν» άμεσα, λειτουργώντας ως γρήγορη εναλλακτική.
Κάποια δόντια μπορεί να είναι εκ φύσεως πολύ μικρά, μυτερά ή με άνισο μέγεθος σε σχέση με τα διπλανά τους.
Η λύση: Η αφαίρεση μικρών ποσοτήτων αδαμαντίνης (recontouring) λειαίνει τις αιχμηρές γωνίες. Αντίθετα, αν χρειάζεται να προστεθεί όγκος, οι όψεις ή οι στεφάνες (θήκες) επαναφέρουν την τέλεια συμμετρία.
Εκτός από την εμφανή αλλαγή στην εικόνα σας, η βελτίωση του χαμόγελου προσφέρει:
Μεγάλη τόνωση της αυτοπεποίθησης: Σταματάτε να κρύβετε το στόμα σας όταν γελάτε ή όταν βγάζετε φωτογραφίες.
Καλύτερη λειτουργικότητα: Η διόρθωση της θέσης ή του σχήματος των δοντιών διευκολύνει τη μάσηση και μειώνει την ανομοιόμορφη φθορά τους.
Κίνητρο για καλύτερη υγεία: Όταν επενδύετε σε ένα όμορφο χαμόγελο, αποκτάτε μεγαλύτερο κίνητρο να το φροντίζετε σωστά (βούρτσισμα, νήμα, τακτικοί καθαρισμοί).
Τα σφραγίσματα δοντιών (επίσημα: εμφράξεις) είναι η πιο συχνή και βασική οδοντιατρική θεραπεία. Πρόκειται για μια διαδικασία κατά την οποία ο οδοντίατρος αφαιρεί το κατεστραμμένο τμήμα ενός δοντιού και γεμίζει την κοιλότητα με ένα ειδικό υλικό, ώστε να αποκαταστήσει το σχήμα, τη δομή και τη λειτουργικότητά του.
Ένα σφράγισμα είναι απαραίτητο στις εξής περιπτώσεις:
Τερηδόνα (Ο κύριος λόγος): Όταν τα οξέα των μικροβίων καταστρέφουν την αδαμαντίνη (το σμάλτο) του δοντιού, δημιουργείται μια «τρύπα». Αν η τερηδόνα δεν καθαριστεί και δεν σφραγιστεί, θα προχωρήσει βαθύτερα στο νεύρο, προκαλώντας έντονο πόνο και ανάγκη για απονεύρωση.
Σπασμένο ή ραγισμένο δόντι: Αν ένα δόντι σπάσει ελαφρώς από κάποιο ατύχημα ή από μάσηση σκληρής τροφής, το σφράγισμα αποκαθιστά το χαμένο κομμάτι.
Φθορά από τρίξιμο (Βρουξισμός): Άτομα που σφίγγουν ή τρίβουν τα δόντια τους στον ύπνο συχνά φθείρουν τις μασητικές επιφάνειες, οι οποίες χρειάζονται προστασία και κάλυψη.
Αντικατάσταση παλιού σφραγίσματος: Τα σφραγίσματα δεν διαρκούν για πάντα. Αν ένα παλιό σφράγισμα ραγίσει, σπάσει ή εμφανίσει επανατερηδονισμό (νέα τερηδόνα κάτω από το υλικό), πρέπει να αλλαχτεί.
Σήμερα χρησιμοποιούνται κυρίως δύο είδη υλικών:
| Υλικό | Πλεονεκτήματα | |
| Σύνθετη Ρητίνη (Λευκό σφράγισμα) | Απόλυτα φυσικό αισθητικό αποτέλεσμα, κολλάει χημικά στο δόντι απαιτώντας λιγότερο τρόχισμα. | |
Στα αρχικά στάδια, η τερηδόνα δεν πονάει, γι' αυτό και είναι απαραίτητος ο προληπτικός έλεγχος κάθε 6 μήνες. Ωστόσο, αν εμφανίσετε κάποιο από τα παρακάτω, πρέπει να επισκεφθείτε τον οδοντίατρο:
Ευαισθησία ή στιγμιαίος πόνος στα γλυκά, στα κρύα ή στα ζεστά φαγητά και ποτά.
Πόνος κατά τη μάσηση.
Μια ορατή μαύρη, καφέ ή γκρι κηλίδα στην επιφάνεια του δοντιού.
Η αίσθηση ότι το νήμα ξεφτίζει ή σκαλώνει όταν το περνάτε ανάμεσα από δύο συγκεκριμένα δόντια.
Η οδοντική στεφάνη (γνωστή στην καθημερινή γλώσσα και ως «θήκη») είναι ένα τεχνητό «καπάκι» που καλύπτει ολόκληρο το ορατό τμήμα ενός δοντιού, πάνω από τη γραμμή των ούλων. Στόχος της είναι να επαναφέρει το αρχικό σχήμα, το μέγεθος, την αντοχή και να βελτιώσει την εμφάνιση του δοντιού, προστατεύοντάς το παράλληλα από περαιτέρω καταστροφή.
Σε αντίθεση με ένα σφράγισμα που γεμίζει απλώς ένα μέρος του δοντιού, η στεφάνη το αγκαλιάζει περιμετρικά, λειτουργώντας σαν μια «ασπίδα» προστασίας.
Ένας οδοντίατρος θα συστήσει την τοποθέτηση στεφάνης στις ακόλουθες περιπτώσεις:
Μεγάλη καταστροφή από τερηδόνα: Όταν η τερηδόνα έχει προχωρήσει τόσο πολύ που δεν έχει μείνει αρκετή υγιής οδοντική ουσία για να στηριχτεί ένα απλό σφράγισμα.
Μετά από απονεύρωση (ενδοδοντική θεραπεία): Τα απονευρωμένα δόντια χάνουν την εσωτερική τους υγρασία και αιμάτωση, με αποτέλεσμα να γίνονται πολύ εύθρυπτα (ξερά) και να κινδυνεύουν να σπάσουν ανά πάσα στιγμή κατά τη μάσηση. Η στεφάνη είναι σχεδόν πάντα απαραίτητη σε αυτά τα δόντια.
Κάταγμα ή μεγάλο σπάσιμο: Αν ένα δόντι έχει ραγίσει βαθιά ή έχει σπάσει ένα μεγάλο κομμάτι του, η θήκη συγκρατεί τα εναπομείναντα τοιχώματα ενωμένα.
Κάλυψη εμφυτεύματος: Η στεφάνη είναι το τελικό, ορατό δόντι που βιδώνεται ή κολλιέται πάνω σε ένα οδοντικό εμφύτευμα.
Αισθητικοί λόγοι: Για τη διόρθωση δοντιών με πολύ έντονες δυσχρωμίες, σοβαρές δυσπλασίες ή έντονα ασύμμετρο σχήμα που δεν μπορούν να διορθωθούν με λεύκανση ή όψεις.
Οι σύγχρονες στεφάνες προσφέρουν εξαιρετική αντοχή και αισθητική. Οι πιο συνηθισμένοι τύποι είναι:
Ολοκεραμικές (ή ζιρκονίας): Είναι η πιο εξελιγμένη και αισθητική επιλογή. Δεν περιέχουν καθόλου μέταλλο εσωτερικά. Αντανακλούν το φως όπως ακριβώς και το φυσικό σμάλτο των δοντιών, καθιστώντας τες ιδανικές για τα μπροστινά δόντια.
Μεταλλοκεραμικές: Διαθέτουν έναν εσωτερικό μεταλλικό σκελετό για μέγιστη αντοχή και είναι καλυμμένες εξωτερικά με πορσελάνη. Χρησιμοποιούνται πολύ συχνά στα πίσω δόντια (τραπεζίτες) που δέχονται μεγάλες πιέσεις.
Η επανορθωτική οδοντιατρική είναι ο κλάδος της οδοντιατρικής που επικεντρώνεται στη διάγνωση, την πρόληψη και κυρίως τη θεραπεία και αποκατάσταση των κατεστραμμένων, φθαρμένων ή χαμένων δοντιών.
Ενώ η αισθητική οδοντιατρική έχει ως πρωταρχικό στόχο την εμφάνιση (το «φαίνεσθαι»), η επανορθωτική οδοντιατρική βάζει σε πρώτο πλάνο τη λειτουργικότητα και την υγεία (το «είναι»). Στόχος της είναι να επαναφέρει τη σωστή μάσηση, την ομιλία και τη σωστή σύγκλειση (το πώς κλείνουν τα δόντια μεταξύ τους), προστατεύοντας παράλληλα τη δομή του προσώπου.
Ανάλογα με το μέγεθος του προβλήματος, η επανορθωτική οδοντιατρική χωρίζεται σε τρεις βασικές κατηγορίες:
Γίνονται συνήθως σε μία επίσκεψη απευθείας στο στόμα του ασθενούς.
Σφραγίσματα (Εμφράξεις): Η αποκατάσταση μικρών ή μεσαίων κοιλοτήτων που δημιουργήθηκαν από τερηδόνα, συνήθως με χρήση σύνθετης ρητίνης (λευκά σφραγίσματα).
Αφορούν μεγαλύτερες βλάβες όπου το υλικό κατασκευάζεται στο οδοντοτεχνικό εργαστήριο και κολλάεται στο δόντι σε δεύτερο χρόνο.
Οδοντικές Στεφάνες (Θήκες): Καλύπτουν εξολοκλήρου ένα πολύ κατεστραμμένο ή απονευρωμένο δόντι για να μην σπάσει.
Ένθετα και Επένθετα (Inlays/Onlays): Κάτι ανάμεσα σε σφράγισμα και θήκη. Χρησιμοποιούνται όταν η ζημιά είναι μεγάλη για απλό σφράγισμα αλλά το δόντι δεν χρειάζεται ακόμα ολική κάλυψη (θήκη).
Όταν ένα ή περισσότερα δόντια έχουν ήδη χαθεί ή πρέπει να γίνει εξαγωγή.
Γέφυρες: Σταθερές κατασκευές που στηρίζονται στα διπλανά υγιή δόντια για να «γεφυρώσουν» το κενό ενός χαμένου δοντιού.
Οδοντικά Εμφυτεύματα: Η πιο σύγχρονη μέθοδος, όπου μια βίδα τιτανίου τοποθετείται στο οστό της γνάθου και λειτουργεί ως τεχνητή ρίζα για να υποδεχθεί μια στεφάνη.
Μερικές ή Ολικές Οδοντοστοιχίες («Μασέλες»): Κινητές συσκευές που αντικαθιστούν πολλά ή όλα τα δόντια μιας γνάθου.
Τα σφραγίσματα δοντιών (επίσημα: εμφράξεις) αποτελούν τη βασικότερη θεραπεία της επανορθωτικής οδοντιατρικής. Είναι η διαδικασία κατά την οποία ο οδοντίατρος αφαιρεί το κατεστραμμένο ή τερηδονισμένο τμήμα ενός δοντιού και γεμίζει την κοιλότητα με ειδικά υλικά, ώστε να αποκαταστήσει το σχήμα, τη δομή και τη λειτουργικότητά του.
Ένα σφράγισμα είναι απαραίτητο για να «σωθεί» η δομή του δοντιού στις εξής περιπτώσεις:
Τερηδόνα (Ο συχνότερος λόγος): Τα οξέα των μικροβίων καταστρέφουν σταδιακά την αδαμαντίνη (το σμάλτο) δημιουργώντας μια κοιλότητα («τρύπα»). Αν η τερηδόνα δεν καθαριστεί έγκαιρα, προχωρά βαθύτερα στο νεύρο, προκαλώντας έντονο πόνο που πλέον απαιτεί απονεύρωση.
Σπασμένο ή ραγισμένο δόντι: Αν ένα δόντι υποστεί μικροκάταγμα από κάποιο ατύχημα, από μάσηση σκληρής τροφής ή λόγω αποδυνάμωσης, το σφράγισμα αναπληρώνει το κομμάτι που λείπει.
Φθορά από τρίξιμο δοντιών (Βρουξισμός): Άτομα που σφίγγουν ή τρίβουν τα δόντια τους κατά τη διάρκεια του ύπνου φθείρουν τις μασητικές επιφάνειες, οι οποίες χρειάζονται προστασία για να μην εκτεθεί η ευαίσθητη οδοντίνη.
Αντικατάσταση παλιού σφραγίσματος: Τα υλικά φθείρονται με τα χρόνια. Αν ένα παλιό σφράγισμα ραγίσει, σπάσει ή παρουσιάσει «επανατερηδονισμό» (νέα τερηδόνα που εισχωρεί κάτω από το υλικό), πρέπει να αντικατασταθεί άμεσα.
Στη σύγχρονη οδοντιατρική χρησιμοποιούνται κυρίως δύο είδη υλικών:
| Υλικό | Πλεονεκτήματα | Μειονεκτήματα |
| Σύνθετη Ρητίνη (Λευκό σφράγισμα) | Άριστο αισθητικό αποτέλεσμα (γίνεται αόρατο), κολλάει χημικά στο δόντι και απαιτεί λιγότερο τρόχισμα. | Ελαφρώς μικρότερη αντοχή σε πολύ μεγάλες μασητικές πιέσεις συγκριτικά με το αμάλγαμα. |
| Αμάλγαμα (Μαύρο/Ασημένιο σφράγισμα) | Χρησιμοποιήθηκε ευρέως στο παρελθόν για την αποκατάσταση τερηδονισμένων δοντιών κυρίως λόγω της ανθεκτικότητας και της μακροχρόνιας κλινικής του απόδοσης. | Αντιαισθητικό μεταλλικό χρώμα. Πλέον χρησιμοποιείται ελάχιστα και σταδιακά καταργείται παγκοσμίως. |
Στα αρχικά στάδια η τερηδόνα δεν προκαλεί πόνο, γι' αυτό και οι τακτικοί έλεγχοι ανά εξάμηνο είναι απαραίτητοι. Ωστόσο, θα πρέπει να κλείσετε ραντεβού αν παρατηρήσετε:
Ευαισθησία: Στιγμιαίος πόνος ή ενόχληση όταν καταναλώνετε κρύα, ζεστά, γλυκά ή όξινα φαγητά και ποτά.
Πόνος κατά τη μάσηση: Ενόχληση τη στιγμή που ασκείται πίεση πάνω στο συγκεκριμένο δόντι.
Οπτικές αλλαγές: Μια ορατή τρύπα ή μια σκούρα (καφέ, μαύρη ή γκρίζα) κηλίδα στην επιφάνειά του.
Σκάλωμα στο νήμα: Αν παρατηρήσετε ότι το οδοντικό νήμα ξεφτίζει, κόβεται ή σκαλώνει συνεχώς όταν το περνάτε ανάμεσα από δύο συγκεκριμένα δόντια.
Η βασική διαφορά ανάμεσα στις μερικές και τις ολικές οδοντοστοιχίες (αυτές που στην καθημερινή γλώσσα ονομάζουμε «μασέλες») εντοπίζεται στο πόσα δόντια λείπουν από τη γνάθο του ασθενούς και στο πώς στηρίζεται η κατασκευή μέσα στο στόμα.
Χρησιμοποιούνται όταν έχουν χαθεί όλα τα δόντια της άνω ή της κάτω γνάθου (ή και των δύο).
Στήριξη: Στηρίζονται αποκλειστικά στα ούλα και στο οστό της γνάθου που έχει απομείνει. Στην επάνω γνάθο η σταθερότητα είναι συνήθως καλύτερη, καθώς η οδοντοστοιχία καλύπτει και την υπερώα (τον ουρανίσκο), δημιουργώντας το φαινόμενο της «αναρρόφησης» (βεντούζα). Στην κάτω γνάθο η σταθερότητα είναι πιο δύσκολη λόγω της κίνησης της γλώσσας.
Υλικό κατασκευής: Φτιάχνονται εξολοκλήρου από ειδική ροζ ακρυλική ρητίνη η οποία προσομοιάζει τα ούλα, ενώ πάνω στη βάση αυτή τοποθετούνται τα τεχνητά δόντια.
Σκοπός: Αποκαθιστούν πλήρως τη μάσηση, την ομιλία και τη δομή του προσώπου (ώστε να μην «κρεμάνε» τα μάγουλα και τα χείλη).
Χρησιμοποιούνται όταν λείπουν αρκετά δόντια, αλλά υπάρχουν ακόμα μερικά φυσικά δόντια στη γνάθο, τα οποία είναι υγιή και σταθερά.
Στήριξη: Στηρίζονται τόσο στα ούλα όσο και στα εναπομείναντα φυσικά δόντια. Διαθέτουν ειδικά μεταλλικά ή διαφανή/ροζ άγκιστρα που «αγκαλιάζουν» τα φυσικά δόντια για να μένει η κατασκευή σταθερή στη θέση της.
Υλικό κατασκευής: Συχνά έχουν έναν εσωτερικό μεταλλικό σκελετό (χυτές μερικές οδοντοστοιχίες) για μέγιστη αντοχή και λεπτότερο πάχος, ή κατασκευάζονται από πιο σύγχρονα, εύκαμπτα θερμοπλαστικά υλικά (τύπου Valplast) χωρίς μεταλλικά άγκιστρα για καλύτερη αισθητική.
Σκοπός: Καλύπτουν τα κενά των χαμένων δοντιών και, το κυριότερο, εμποδίζουν τα φυσικά δόντια να μετακινηθούν ή να γείρουν προς τους κενούς χώρους.
| Χαρακτηριστικό | Ολική Οδοντοστοιχία | Μερική Οδοντοστοιχία |
| Αριθμός δοντιών | Αντικαθιστά όλα τα δόντια της γνάθου. | Αντικαθιστά μερικά δόντια. |
| Προϋπόθεση | Εντελώς νωδή γνάθος. | Ύπαρξη σταθερών φυσικών δοντιών. |
| Τρόπος συγκράτησης | Μέσω «βεντούζας» στα ούλα (ή με χρήση κολλητικής κρέμας). | Με άγκιστρα που κουμπώνουν στα διπλανά δόντια. |
| Όγκος στο στόμα | Μεγαλύτερος (καλύπτει όλο τον ουρανίσκο στην επάνω γνάθο). | Μικρότερος και πιο εντοπισμένος. |
Η σύντομη απάντηση είναι όχι, οι σύγχρονες επανορθωτικές οδοντιατρικές επεμβάσεις δεν είναι επώδυνες κατά τη διάρκειά τους.
Χάρη στην εξέλιξη των τοπικών αναισθητικών, των τεχνικών και των εργαλείων, ο πρωταρχικός στόχος του οδοντιάτρου είναι να εξασφαλίσει ότι δεν θα νιώσετε απολύτως κανέναν πόνο όσο βρίσκεστε στην καρέκλα.
Πριν ξεκινήσει οποιαδήποτε διαδικασία (από ένα απλό σφράγισμα μέχρι την τοποθέτηση ενός εμφυτεύματος), ο οδοντίατρος εφαρμόζει τοπική αναισθησία.
Πριν την ένεση: Ακόμα και το τσίμπημα της ένεσης μπορεί να αποφευχθεί. Οι οδοντίατροι χρησιμοποιούν ένα ειδικό αναισθητικό τζελ (τοπικό σπρέι ή κρέμα) στα ούλα, το οποίο μουδιάζει την περιοχή επιφανειακά, ώστε να μη νιώσετε σχεδόν τίποτα.
Τι νιώθετε τελικά; Το μόνο που θα αισθανθείτε κατά τη διάρκεια της θεραπείας είναι μια αίσθηση πίεσης ή οι δονήσεις από τα εργαλεία, αλλά ποτέ οξύ πόνο. Αν ανά πάσα στιγμή νιώσετε έστω και μια μικρή ενόχληση, ο οδοντίατρος μπορεί να συμπληρώσει δόση αναισθητικού.
Όταν περάσει η επίδραση της αναισθησίας (συνήθως μετά από 2-4 ώρες), είναι φυσιολογικό να υπάρξει κάποια ήπια ενόχληση, η οποία όμως διαφέρει ανάλογα με τη σοβαρότητα της επέμβασης:
Τι θα νιώθετε: Υπάρχει το ενδεχόμενο να αισθανθείτε μια ελαφριά ευαισθησία στο κρύο ή στο ζεστό και μια μικρή ενόχληση στα ούλα στο σημείο που έγινε η ένεση.
Αντιμετώπιση: Υποχωρεί πλήρως μέσα σε 24-48 ώρες χωρίς να χρειάζονται συνήθως παυσίπονα.
Τι θα νιώθετε: Το δόντι ή η γύρω περιοχή μπορεί να είναι «ευαίσθητα» στη μάσηση ή στο άγγιγμα για λίγες ημέρες, καθώς οι ιστοί γύρω από τη ρίζα χρειάζονται χρόνο να επουλωθούν.
Αντιμετώπιση: Ο πόνος ελέγχεται απόλυτα με απλά αντιφλεγμονώδη ή παυσίπονα (π.χ. ιβουπροφαίνη ή παρακεταμόλη) που θα σας συστήσει ο γιατρός σας.
Τι θα νιώθετε: Η τοποθέτηση ενός εμφυτεύματος συχνά προκαλεί λιγότερη μετεγχειρητική ενόχληση από μια εξαγωγή δοντιού. Θα υπάρξει ένας ήπιος, βουβός πόνος και ίσως ένα μικρό πρήξιμο στην περιοχή για 3-5 ημέρες. Φυσικά τα συμπτώματα διαφέρουν από ασθενή σε ασθενή (αναλόγως τον οργανισμό και το πως αντιδρά)
Αντιμετώπιση: Ο οδοντίατρος θα σας συνταγογραφήσει συγκεκριμένα παυσίπονα και αντιβίωση. Ακολουθώντας τις οδηγίες, ο πόνος παραμένει σε απόλυτα ελεγχόμενα επίπεδα.
Η μακροζωία των οδοντιατρικών αποκαταστάσεων (σφραγίσματα, στεφάνες, γέφυρες, όψεις ή εμφυτεύματα) εξαρτάται σε τεράστιο βαθμό από τη φροντίδα τους μετά την τοποθέτηση. Αν και τα υλικά που χρησιμοποιούνται είναι εξαιρετικά ανθεκτικά, δεν παύουν να περιβάλλονται από ζωντανούς ιστούς (ούλα και οστά) και φυσικά δόντια που κινδυνεύουν από μικρόβια και πιέσεις.
Η σωστή συντήρησή τους βασίζεται σε τρεις πυλώνες:
Το ότι ένα δόντι έχει σφράγισμα ή θήκη δεν σημαίνει ότι έχει «ανοσία». Η τερηδόνα μπορεί να αναπτυχθεί στα όρια όπου το υλικό ενώνεται με το φυσικό δόντι.
Βούρτσισμα δύο φορές την ημέρα: Χρησιμοποιείτε μαλακή οδοντόβουρτσα και φθοριούχο οδοντόκρεμα. Το φθόριο ενισχύει τα φυσικά τοιχώματα του δοντιού γύρω από τις αποκαταστάσεις.
Καθημερινή χρήση οδοντικού νήματος: Ιδιαίτερα σημαντικό γύρω από τις στεφάνες (θήκες) και τα σφραγίσματα για να μην εγκλωβίζονται τροφές και μικρόβια ανάμεσα στα δόντια.
Μεσοδόντια βουρτσάκια και super floss: Απαραίτητα εργαλεία αν έχετε γέφυρες ή εμφυτεύματα, προκειμένου να καθαρίζετε αποτελεσματικά τις περιοχές κάτω από τις τεχνητές κατασκευές όπου η απλή οδοντόβουρτσα δεν φτάνει.
Τα σύγχρονα υλικά είναι φτιαγμένα για να αντέχουν τις δυνάμεις της μάσησης, όχι όμως τις ακραίες καταπονήσεις.
Μην χρησιμοποιείτε τα δόντια σας ως εργαλεία: Αποφεύγετε να ανοίγετε συσκευασίες, να κόβετε κλωστές ή να δαγκώνετε τα νύχια σας.
Προσοχή στις πολύ σκληρές τροφές: Δαγκώνοντας παγάκια, σκληρές καραμέλες, πυρήνες ελιάς ή ξηρούς καρπούς, υπάρχει κίνδυνος να σπάσει η πορσελάνη μιας θήκης ή η ρητίνη ενός σφραγίσματος.
Αντιμετωπίστε το τρίξιμο των δοντιών (Βρουξισμός): Αν σφίγγετε τα δόντια σας το βράδυ, οι δυνάμεις που ασκούνται είναι τεράστιες και μπορούν να καταστρέψουν κάθε αποκατάσταση. Ο οδοντίατρος μπορεί να σας κατασκευάσει έναν νάρθηκα νυκτός (μασελάκι προστασίας) για να απορροφά τις πιέσεις.
Οι αποκαταστάσεις χρειάζονται επαγγελματική επίβλεψη για να εντοπίζονται τυχόν μικροφθορές πριν γίνουν μεγάλα προβλήματα.
Επίσκεψη κάθε 6 μήνες: Ο καθαρισμός αφαιρεί την τρυγία (πέτρα) που μαζεύεται γύρω από τις θήκες και τα εμφυτεύματα, προστατεύοντας τα ούλα από φλεγμονές (υφίζηση ούλων ή περιεμφυτευματίτιδα).
Έγκαιρος εντοπισμός μικρορωγμών: Ο οδοντίατρος μπορεί να δει αν ένα σφράγισμα έχει αρχίσει να «χάνει» την στεγανότητα του ή αν μια γέφυρα χρειάζεται επανασυγκόλληση, προλαμβάνοντας τη δημιουργία τερηδόνας κάτω από την κατασκευή.
Φροντίζουμε πάντα για το χαμόγελό σας
2106657868-6949127356
Copyright © 2026 smile4all.gr All Rights Reserved.
